Cirquemétrage, een mix van circus en Magie Nouvelle, schommelt tussen verontrustend realisme en momenten van absurde schoonheid in een scherpe karikatuur van ons productiviteitgedreven systeem. Voortbordurend op de opvallende esthetiek van cinema uit de jaren 1980, transformeert de ruimte zelf samen met de hoofdpersoon en weerspiegelt zo hun interne strijd; een besloten, beklemmende wereld die verschuift en vervormt.
Een telefoon gaat over. Opnieuw. En nog een keer. Een vrouw klokt in, klokt uit, de ene dag na de andere.
Het fluorescerende gezoem van het kantoor bepaalt het ritme, een hartslag gedicteerd door routine.
Werk definieert ons, maar kan ons ook leegzuigen.
-
- ©Jona Harnischmacher
-
- ©Jostijn Ligtvoet
-
- ©Jona Harnischmacher
Het uitgangspunt is geïnspireerd op het concept van de korte film: “court métrage” in de filmkunst en door de esthetiek van films uit de jaren 80 en regisseurs als Pedro Almodóvar,
LaCampistany creëert een ruimte die samen met het hoofdpersonage transformeert.
